Η κυρία Βαρβάρα από το Κερατσίνι

20 Sep

published via facebook by Ioanna iliadi

19 September 2013 at 00:05

Σήμερα, την ώρα που έπεσαν τα πρώτα δακρυγόνα στην κεφαλή της πορείας στην Γ. Λαμπράκη, γνώρισα την κυρία Βαρβάρα. Μια αξιοπρεπέσταση κυρία πάνω από 60 χρόνων, η οποία άρχισε να μην νιώθει καλά όταν ο αέρας έφερε προς το μέρος των διαδηλωτών τα πρώτα χημικά. Της έδωσα ένα χαρτομάντηλο και λίγο νερό που είχα μαζί μου και άρχισα να ψάχνω για λίγο μαλόξ από διερχόμενους. Δεν ένιωθε καλά. Είχε αρχίσει να τρέμει. Βρίσκουμε λίγο ζελ και το βάζει στα μάτια, μύτη στόμα κι αρχίζει να συνέρχετια η γυναίκα. Ηδη τα πρώτα οδοφράγματα είχαν αρχίσει να στήνονται στη σημείο.

Ξαφνικά έρχεται μια ομάδα ζητάδων από πίσω και προσπαθούσαν να βρουν σε ποιον δρόμο βρίσκονται. Ρωτούσαν τον κόσμο πώς λέγεται ο δρόμος (δεν υπήρχαν πινακίδες). Εκεί άκουγες διάφορες απαντήσεις: Βρες κανένα χάρτη, και τι ρωτάς εμένα, σιγά μην σου πούμε, και πολλά γέλια. Προφανώς η ΕΛΑΣ δεν ξέρει από google maps. … Αρχίζουν να πέφτουν νέα χημικά.

Η κυρία Βαρβάρα τρέμει. Προσπαθεί να καθίσει στο πεζούλι. Την τραβάω από το χέρι και προσπαθώ να την απομακρύνω. Της λέω πάμε από τα στενά, είναι πιο καθαρός ο αέρας. Ακολουθεί κι αρχίζει να βγάζει το παράπονο. Παιδάκι μου κυνηγημένοι από τους φασίστες, ήρθαμε στο Κερατσίνι. Ζήσαμε εξορίες, μας κυνηγούσαν από τόπο σε τόπο και ήρθαμε εδώ και ριζώσαμε. Και τώρα πάλι θέλουν να μας ξεριζώσουν. Μα να σκοτώσουν το παιδί οι φαίστες; Περπατάει και μου λέει την ιστορία της οικογένειας.

Θα με ψάχνουν τώρα και οι δικοί μου λέει και θα ανησυχούν. “Δεν μπορούσα να μην κατέβω στη συγκέντρωση. Δεν θα τους χαρίσουμε τις ζωές μας. Μια ζωή μας κυνηγάνε. Οχι άλλο. Φτάνει πια”.

Ακουγα το ξέσπασμα χωρίς να μπορώ να πω λέξη. Μου διηγιόταν την ιστορία μιας ολόκληρης Ελλάδας που ταλαιπωρήθηκε, υπέφερε, ξεριζώθηκε φυλακίστηκε, εξορίστηκε και γνώριζε ξεκάθαρα τους υπαίτιους: Οι φασίστες όποιο όνομα και να παίρνουν κάθε φορά.

Την πήγα μέχρι το πατρικό της σπίτι, όπου έμενε η κατάκοιτη αδελφή της, προκειμένου να ειδοποιήσει και τους δικούς της ότι είναι καλά για να μην ανησυχούν. Δεν ξέρω αν θα την ξαναδώ. Εμενε λίγα τετράγωνα μακριά από το σπίτι του νεκρού Π. Φύσσα. Κλείνοντας την πόρτα μου έδωσε χίλιες ευχές. Και την ευχή και κατάρα να μην σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στους φασίστες για την ίδια μας τη ζωή.

Ανάθεμα την ώρα κατάρα τη στιγμή….

20 Sep

Ανάθεμα την ώρα κατάρα τη στιγμή…..

Ανάθεμα την ώρα κατάρα τη στιγμή….

20 Sep

 

Συγκλονισμένη η ελληνική και η κυπριακή κοινωνία παρακολουθεί την κορύφωση μιας φωτιάς που σταθερά και γοργά (τον τελευταίο καιρό) αναζωπυρωνόταν στους κόρφους της. Η φασιστική δράση της Χρυσής Αυγής, αυτού του εκτρώματος της πολιτικής σκηνής που ο λαός της Ελλάδας «προίκισε» με 600000 ψήφους έφτασε στη «τελική λύση», στη δολοφονία του διαφορετικού.

Η δολοφονία του Πέτρου Φύσσα δεν ήταν ένα αναπάντεχο γεγονός σε μια κοινωνία που ζούσε τις δράσεις και τις πρακτικές τη νεοναζιστικής οργάνωσης εδώ και καιρό. Μπαίνοντας στη βουλή και «μεθυσμένοι από τη ψήφο που τους έδωσε η απογοητευμένη από την πολιτική, ελληνική κοινωνία άρχισαν να υλοποιούν τις πραγματικές τους επιδιώξεις[1]. Συγκρούσεις με αλλοδαπούς, συσσίτια και βοήθεια ντυμένες με ρατσιστικό περιεχόμενο, ξυλοδαρμούς ομοφυλοφίλων και οτιδήποτε διαφορετικό σύμφωνα με τις προσταγές μιας ιδεολογίας μίσους και αίματος.

Το αυγό δεν άργησε να εκκολαφθεί και το μίσος και το αίμα να ξεχυθεί στις γειτονιές της Ελλάδας. Η πολιτική δολοφονία, διότι περί αυτού πρόκειται, δεν είναι παρατραβηγμένη στο φασισμό και στο ναζισμό. Είναι η εύκολη λύση ξεμπερδέματος με καθετί που «μολύνει» την καθάρια φυλή, το καθάριο αίμα, την «εθνική» προσταγή, την μία και μοναδική αλήθεια, την αλήθεια της τρομοκρατίας. Οι ευθύνες πολλές και ασήκωτες σε μια κοινωνία που κώφευε στα σημάδια των καιρών. Σημάδια που ξανάδε που ξανάζησε και που τα άφησε να περνούν χωρίς δίνει σημασία.. «ακραίοι!» έλεγε, «και από τη μια και από την άλλη» Εύκολη λύση στο πολιτικό ξεπεσμό της διατήρησης του παλαιοκομματικού κατεστημένου ως το «κέντρο» χωρίς ακρότητες και συγκρούσεις.. Εύκολη λύση στη διατήρηση του κατεστημένου και ενός οικονομικού συστήματος που εξωθεί πλέον, χωρίς ίχνος μεταφορικής έννοιας, στο θάνατο.

Ο φασισμός δεν έφυγε ποτέ, υπήρχε και σιγόβραζε μέσα στα καζάνια των φιλοχουντικών, των νοσταλγών της μοναρχίας και των ξερονησιών, των υποστηρικτών της ΕΟΚΑ Β∙ σιγόβραζε στα μαγειρεία του ρατσισμού και του εθνικισμού. Η Χρυσή Αυγή δεν γεννήθηκε μέσα σε μια μέρα. Την ήξεραν τη γνώριζαν και την έβλεπαν. Δεν θα βάλουμε όλους σε ένα τσουβάλι. Υπήρχαν και υπάρχουν οι δυνάμεις που έβλεπαν το κακό, που προειδοποιούσαν και που έτρωγαν ξύλο από του εθνοσωτήρες της Χ.Α που ήρθαν να διώξουν τους «αλήτες πολιτικούς». Τους «αλήτες πολιτικούς» που τους «ανάγιωναν» σε ασφαλές περιβάλλον της απάθειας, της δήθεν «σύγκρουσης των άκρων» και των ελεγχόμενων ΜΜΕ. Οι «αλήτες πολιτικοί» και όλοι αυτοί που μιλούσαν για τους αλλοδαπούς που έπαιρναν επιδόματα, που κατέβαιναν σε πορείες δίπλα στο ΕΛΑΜ, που καταψήφιζαν τις αιτίες του πραξικοπήματος που οδήγησαν στην εισβολή μη αποδεχόμενοι τις ευθύνες του φασισμού, που τιμούν ακόμα τον αρχηγό της ΕΟΚΑ Β και ολετήρα της Κύπρου Γρίβα, που τιμούν παράλληλα με τους πεσόντες του πραξικοπήματος και τους πραξικοπηματίες διότι ήταν σε διαταγμένη αποστολή[2] (σαν παραλλαγή της υπεράσπισης του Άιχμαν[3]), που έλεγαν το ελαμ(δεν το γράφω με κεφαλαία αρνούμαι!) «καλά παιδιά»[4], που τα έβαλαν τώρα με τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας την ίδια ώρα που οι ίδιοι καλά καλά δεν την κατέχουν, όλοι αυτοί λοιπόν ποτίζουν το δέντρο του φασισμού.

Η επίφαση της ελεύθερης έκφρασης ως δικαιολογία της φασιστικής έκφρασης και δράσης πρέπει να σταματήσει. Το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση δεν είναι ουδέτερο και αποκομμένο από τα υπόλοιπα δικαιώματα και ελευθερίες που μια δημοκρατία σέβεται και προστατεύει. Είναι απόλυτα συνυφασμένο και κατοχυρωμένο σε δημοκρατίες που σέβονται και υπερασπίζονται όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες. Δεν μπορείς από τη μια να λες ότι έχω δικαίωμα έκφρασης και από την άλλη να μην αποδέχεσαι τον άλλο, να μην σέβεσαι τη διαφορετικότητα του, να μην δέχεσαι τις πολιτικές πεποιθήσεις του και το πιο βάρβαρο από όλα το οποίο κατέδειξε η άγρια δολοφονία του Φύσσα, να μην σέβεσαι το δικαίωμα στη ζωή! Η επιμονή για την έκφραση διαφορετικής άποψης όταν αυτή η άποψη παραπέμπει σε ναζιστικού τύπου κινήματα αντίκειται στους όρους που μια δημοκρατία λειτουργεί. Άρα οι δικαιολογίες που προφασίζονται για να μην βγούν εκτός νόμου αυτού του είδους οργανώσεις είναι και άστοχες και στερούνται και νομικού αλλά και ηθικού υπόβαθρου.

Κύπρος και Ελλάδα έζησαν στο «πετσί» τους τις συνέπειες του εθνικισμού και του φασισμού, δεν έχουμε δικαιολογία να αφήνουμε τα εκτρώματα να συνεχίζουν να δρούν. Δεν έχουμε δικαιολογία να συνεχίζουμε να ποτίζουμε αυτό το δέντρο που τους καρπούς του γεύτηκαν πρώτα οι μετανάστες, μετά τα μέλη της ΚΝΕ και τώρα ο αδικοχαμένος Πέτρος. Μετά ποιος;; Ποιος ακολουθεί;; Εγώ ;; Εσύ;; Το παιδί σου;; Έχουμε χρέος να σταματήσουμε αυτό τον εφιάλτη πριν να είναι αργά. Την ίδια μέρα της επετείου του θανάτου του Μάνου Λοΐζου ο φασισμός κτύπησε ξανά θυμίζοντας τη διαχρονικότητα του στίχου του γνωστού τραγουδιού του και το οποίο πρέπει να μας αφυπνίζει όλους!.. «Δεν θα περάσει ο φασισμός!»

Δωρόθεος Δωροθέου

Πολιτικός Επιστήμονας

Μεταπτυχιακός φοιτητής

Επικοινωνίας και Δημοσιογραφίας του ΑΠΚΥ


[1] Είναι γνωστή η φράση του Κασιδιάρη για την άνετη οπλοκατοχή και την «κάλυψη» που δίνει ο κοινοβουλευτισμός, φράση την οποία «δανείστηκε» από τον γνωστό ειδικό για την προπαγάνδα στο ναζιστικό κόμμα Κέμπελ.

[2] Όπως δήλωσε ο νυν Υπουργός Εσωτερικών Σ.Χάσικος ο οποίος τίμησε με την παρουσία του το θάνατο των Λοκατζήδων που εισέβαλαν στο προεδρικό στις 15/7/1974. Θυμίζουμε ότι η «υπεράσπιση» των ναζιστών εγκληματιών πολέμου στη δίκη της Νυρεμβέργης χρησιμοποίησης την εντεταλμένη αποστολή η οποία όμως δεν αποδέχθηκε το δικαστήριο. Συνεπώς, με δεδομένο ότι στις τάξεις των ΛΟΚ υπήρχαν πολιτικά κριτήρια για εισδοχή η «υπεράσπιση» των πραξικοπηματιών είναι ολίγο τι βλασφημία για όσους έδωσαν τη ζωή τους κατά του φασιστικού πραξικοπήματος της 15ης του Ιούλη.

[4] Δηλώσεις Αρχ. Κύπρου μετά από συνάντηση με μέλη του ελαμ

Όταν η παρανομία ωρύεται…!

14 Feb

Αφορμή για το παρόν άρθρο αποτέλεσε η πρόσφατη δημόσια συζήτηση για το μάθημα των θρησκευτικών μετά τις Εκθέσεις των Επιτρόπων Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, με την απείρου κάλλους σκηνή δια τηλεοράσεως με την Διευθύντρια Μέσης Εκπαίδευσης να ωρύεται δια τηλεφώνου απευθυνόμενη στην Επίτροπο Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού και να της υποδεικνύει «αφήστε μας να κάμουμε τη δουλειά μας..!». Δυστυχώς η όλη στάση της προαναφερόμενης Ανώτερης Λειτουργού ενσωματώνει το χαρακτήρα που έχει η δημόσια εκπαίδευση στην Κύπρο του 21ου αιώνα: επί των τύπων (λόγω και της εφαρμογής της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης) σύγχρονη, ανοικτή και δημοκρατική με ευρωπαϊκό προσανατολισμό, επί του πρακτέου όμως συντηρητική, εθνοκεντρική, αντιδημοκρατική με ανατολίτικους προσανατολισμούς απόρροια του θεοκρατικού συστήματος των οθωμανικών χρόνων!

Η «δουλειά» της κ. Πουλλή φαίνεται ότι δεν υπόκειται σε νόμους και κανόνες , αλλά την αυτοκαθορίζει η ίδια με τις «αποκαλυπτικές» εξάρσεις συντηρητισμού, δημόσια μάλιστα, στους τηλεοπτικούς δέκτες. Ο σκοπός, ή η «δουλειά» αν θέλετε, των δύο Επιτρόπων, έτσι για πληροφοριακούς σκοπούς για όσους δεν γνωρίζουν, είναι ο εξωδικαστικός έλεγχος της εφαρμογής και προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Δικαιωμάτων του Παιδιού, βάσει του Συντάγματος, των Ευρωπαϊκών και Διεθνών Συμβάσεων τις οποίες η χώρα μας ενσωμάτωσε στο νομοθετικό της πλαίσιο και έχει την υποχρέωση να τις εφαρμόζει και παράλληλα να προστατεύει από κάθε είδους παραβίαση ή μη ορθή εφαρμογή τους. Δεν είναι αυτοσκοπός (των Επιτρόπων) να «νεκατώνονται» στα πόδια Ανώτερων Υπαλλήλων του Υπουργείου Παιδείας (σύμφωνα με την άποψη της κ. Πουλλή) αλλά να επισημάνουν, εάν και εφόσον διαπιστώνουν, τις παραβιάσεις στην εφαρμογή της νομοθεσίας που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες ή τις παρεκκλίσεις από την ορθή εφαρμογή τους με εισηγήσεις, τοποθετήσεις ή συστάσεις για απάλειψη τους. Είναι όμως και «δουλειά» και υποχρέωση των Ανώτερων Υπαλλήλων του κράτους να συμμορφώνονται και να εφαρμόζουν τη νομοθεσία που διέπει τη λειτουργία του χωρίς να χρειάζεται η αντιπαράθεση με θεσμούς και ανεξάρτητες αρχές.

Η υποχρέωση των δημόσιων υπαλλήλων να εφαρμόζουν τη νομοθεσία απορρέει και από τον περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμο (εδάφιο 2 (δ) άρθρο 60). Συνεπώς αυτό που επισήμαναν οι δύο Επίτροποι στις Εκθέσεις τους για την έκδοση της εγκυκλίου από τη Διεύθυνση Μέσης Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας που απαγόρευε ουσιαστικά την αποχώρηση από τη τάξη όσων δεν ήθελαν να παρακολουθήσουν το μάθημα των θρησκευτικών, ήταν την αυτονόητη παραβίαση της νομοθεσίας και τη διάκριση που υφίστανται στην απόλαυση του δικαιώματος της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας οι ετερόθρησκοι ή αλλόθρησκοι μαθητές. Σε μια χώρα που μεγαλώσαμε με την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας από την κατοχική Τουρκία και τον συνεχή αγώνα για διεκδίκηση της χωρίς διακρίσεις απόλαυσης τους σε διεθνές επίπεδο, δεν νοείται εμείς οι ίδιοι να παραβιάζουμε τις συνθήκες που επικαλούμαστε για να δικαιωθούμε. Η εφαρμογή και απόλαυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν είναι επιλεκτική ούτε γίνεται με γνώμονα την πλειοψηφία του πληθυσμού (όπως εντελώς άτοπα και λανθασμένα πιστεύουν κάποιοι δημοσιογράφοι με ύφος take it or leave it!) αλλά είναι καθολική σε όλες τις πληθυσμιακές ομάδες που μπορεί να αποτελούν τους πολίτες ενός κράτους. Από την άλλη, σε μια κοινωνία άκρως συγκρουσιακή τα τελευταία χρόνια όπου το «δίκαιο» του ισχυρού προσπαθεί να επιβληθεί των αδυνάτων ως ένας σύγχρονος κοινωνικός δαρβινισμός, να παρακολουθείς από τη τηλεόραση την παρανομία να ωρύεται να αφεθεί απερίσπαστη στο έργο της δεν είναι και τίποτα εξωπραγματικό..!!

 

Δωρόθεος Δωροθέου

Πολιτικός Επιστήμονας

Όταν η παρανομία ωρύεται…!!

14 Feb

Αφορμή για το παρόν άρθρο αποτέλεσε η πρόσφατη δημόσια συζήτηση για το μάθημα των θρησκευτικών μετά τις Εκθέσεις των Επιτρόπων Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, με την απείρου κάλλους σκηνή δια τηλεοράσεως με την Διευθύντρια Μέσης Εκπαίδευσης να ωρύεται δια τηλεφώνου απευθυνόμενη στην Επίτροπο Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού και να της υποδεικνύει «αφήστε μας να κάμουμε τη δουλειά μας..!». Δυστυχώς η όλη στάση της προαναφερόμενης Ανώτερης Λειτουργού ενσωματώνει το χαρακτήρα που έχει η δημόσια εκπαίδευση στην Κύπρο του 21ου αιώνα: επί των τύπων (λόγω και της εφαρμογής της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης) σύγχρονη, ανοικτή και δημοκρατική με ευρωπαϊκό προσανατολισμό, επί του πρακτέου όμως συντηρητική, εθνοκεντρική, αντιδημοκρατική με ανατολίτικους προσανατολισμούς απόρροια του θεοκρατικού συστήματος των οθωμανικών χρόνων!

Η «δουλειά» της κ. Πουλλή φαίνεται ότι δεν υπόκειται σε νόμους και κανόνες , αλλά την αυτοκαθορίζει η ίδια με τις «αποκαλυπτικές» εξάρσεις συντηρητισμού, δημόσια μάλιστα, στους τηλεοπτικούς δέκτες. Ο σκοπός, ή η «δουλειά» αν θέλετε, των δύο Επιτρόπων, έτσι για πληροφοριακούς σκοπούς για όσους δεν γνωρίζουν, είναι ο εξωδικαστικός έλεγχος της εφαρμογής και προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Δικαιωμάτων του Παιδιού, βάσει του Συντάγματος, των Ευρωπαϊκών και Διεθνών Συμβάσεων τις οποίες η χώρα μας ενσωμάτωσε στο νομοθετικό της πλαίσιο και έχει την υποχρέωση να τις εφαρμόζει και παράλληλα να προστατεύει από κάθε είδους παραβίαση ή μη ορθή εφαρμογή τους. Δεν είναι αυτοσκοπός (των Επιτρόπων) να «νεκατώνονται» στα πόδια Ανώτερων Υπαλλήλων του Υπουργείου Παιδείας (σύμφωνα με την άποψη της κ. Πουλλή) αλλά να επισημάνουν, εάν και εφόσον διαπιστώνουν, τις παραβιάσεις στην εφαρμογή της νομοθεσίας που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες ή τις παρεκκλίσεις από την ορθή εφαρμογή τους με εισηγήσεις, τοποθετήσεις ή συστάσεις για απάλειψη τους. Είναι όμως και «δουλειά» και υποχρέωση των Ανώτερων Υπαλλήλων του κράτους να συμμορφώνονται και να εφαρμόζουν τη νομοθεσία που διέπει τη λειτουργία του χωρίς να χρειάζεται η αντιπαράθεση με θεσμούς και ανεξάρτητες αρχές.

Η υποχρέωση των δημόσιων υπαλλήλων να εφαρμόζουν τη νομοθεσία απορρέει και από τον περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμο (εδάφιο 2 (δ) άρθρο 60). Συνεπώς αυτό που επισήμαναν οι δύο Επίτροποι στις Εκθέσεις τους για την έκδοση της εγκυκλίου από τη Διεύθυνση Μέσης Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας που απαγόρευε ουσιαστικά την αποχώρηση από τη τάξη όσων δεν ήθελαν να παρακολουθήσουν το μάθημα των θρησκευτικών, ήταν την αυτονόητη παραβίαση της νομοθεσίας και τη διάκριση που υφίστανται στην απόλαυση του δικαιώματος της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας οι ετερόθρησκοι ή αλλόθρησκοι μαθητές. Σε μια χώρα που μεγαλώσαμε με την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας από την κατοχική Τουρκία και τον συνεχή αγώνα για διεκδίκηση της χωρίς διακρίσεις απόλαυσης τους σε διεθνές επίπεδο, δεν νοείται εμείς οι ίδιοι να παραβιάζουμε τις συνθήκες που επικαλούμαστε για να δικαιωθούμε. Η εφαρμογή και απόλαυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν είναι επιλεκτική ούτε γίνεται με γνώμονα την πλειοψηφία του πληθυσμού (όπως εντελώς άτοπα και λανθασμένα πιστεύουν κάποιοι δημοσιογράφοι με ύφος take it or leave it!) αλλά είναι καθολική σε όλες τις πληθυσμιακές ομάδες που μπορεί να αποτελούν τους πολίτες ενός κράτους. Από την άλλη, σε μια κοινωνία άκρως συγκρουσιακή τα τελευταία χρόνια όπου το «δίκαιο» του ισχυρού προσπαθεί να επιβληθεί των αδυνάτων ως ένας σύγχρονος κοινωνικός δαρβινισμός, να παρακολουθείς από τη τηλεόραση την παρανομία να ωρύεται να αφεθεί απερίσπαστη στο έργο της δεν είναι και τίποτα εξωπραγματικό..!!

 

Δωρόθεος Δωροθέου

Πολιτικός Επιστήμονας

Για να μην συγχύζουμε τους ελασίτες με τους χρυσαυγίτες και τους ταγματασφαλίτες

14 Nov

 

 

Ο επίσημος “Ορκος του Ελασίτη”,

(καθιερωμένος με απόφαση της ΠΕΕΑ ,Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης – “Κυβέρνησης του Βουνού”, το 1944 είναι ο εξής:

“Ορκίζομαι ότι θα αγωνιστώ έως την τελευταία σταγόνα του αίματός μου για την πλήρη απελευθέρωση, ακεραιότητα και ανεξαρτησία της πατρίδας.

Για την περιφρούρηση των συμφερόντων του ελληνικού λαού και την αποκατάσταση και κατοχύρωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του. Για τον σκοπό αυτό θα υπακούω στις πράξεις και αποφάσεις της ΠΕΕΑ και θα εκτελώ ευσυνείδητα και πειθαρχικά τις εντολές και οδηγίες των ανωτέρων μου και θα αποφεύγω κάθε πράξη που θα με ατιμάζει σαν άτομο και σαν αγωνιστή του ελληνικού λαού”.

 

Ο επίσημος όρκος του ταγματασφαλίτη,

«Ορκίζομαι εις τον Θεόν τον άγιον τούτον όρκον, ότι θα υπακούω απολύτως ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΙΑΤΑΓΑΣ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ ΧΙΤΛΕΡ.

Θα εκτελώ πιστώς απάσας τας ανατεθεισομένας μοι υπηρεσίας και θα υπακούω άνευ όρων εις τας διαταγάς των ανωτέρων μου.

Γνωρίζω καλώς, ότι διά μίαν αντίρρησιν εναντίον των υποχρεώσεών μου, τας οποίας διά του παρόντος αναλαμβάνω, θέλω τιμωρηθή ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ».

 

ΥΓ 1. Η γνώση και  η μνήμη  είναι όπλα κατά του φασισμού.

ΥΓ 2. Όλες οι επιλογές είναι επιτρεπτές και  ελεύθερες. Η επιλογή του φασισμού, με όποιον προσωρινό και παραπλανητικό  μανδύα φοράει, είναι επιλογή βίας, αίματος και θανάτου.

Για να γίνονται συγκρίσεις…..

30 Oct

 

 

 

€25δις είναι τα δάνεια που έχουν παραχωρήσει οι κυπριακές τράπεζες στην ελληνική αγορά, μεγάλο μέρος των οποίων είναι επισφαλή.

 

€18 δις είναι ο παραγόμενος πλούτος της Κύπρου κάθε χρόνο.

 

€6 δις είναι οι εκτιμήσεις των οίκων αξιολόγησης για το ποσό που θα χρειαστούν για την ανακεφαλαιοποίηση τους οι τράπεζες.

 

€4,8 δις είναι ο τζίρος των δέκα πιο μεγάλων κυπριακών εταιρειών για το 2010

 

€4 δις είναι το ύψος των επισφαλών δανείων που μεταφέρθηκε υπό Κυπριακή εποπτεία από την μετατροπή της «Marfin Εγνατία» από θυγατρική σε παράρτημα της «Marfin Λαϊκής». Εκ των οποίων πολλά αφορούν, σύμφωνα με το δημοσίευμα της Καθημερινής της 9ης Οκτωβρίου 2012 δάνεια για αγορά μετοχών χωρίς καμία εγγύηση και εξασφάλιση.

 

€3,3 δις είναι οι ζημιές που κατέγραψαν οι Κυπριακές τράπεζες λόγω του κουρέματος των ελληνικών ομολόγων

 

€3 δις είναι το ύψος του φθηνού δανεισμού που πήραν η Τράπεζες από το Κράτος το 2009 δήθεν για να το διοχετεύσουν σε φθηνό δανεισμό προς τις Μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Αντί αυτού προτίμησαν τα ελληνικά ομόλογα…

 

€1,8 δις είναι το αρχικό ποσό που ζήτησε η Λαϊκή για ανακεφαλαιοποίηση από το κράτος

 

€1,4 δις είναι το ποσό που επενδύθηκε σε αξιόγραφα τα οποία ανακάλυψαν οι τράπεζες για να καλυφθούν επιπλέον οι κεφαλαιακές ανάγκες τους, εκ των οποίων €1 δις είναι το ποσό που άντλησαν από μεμονωμένους καταθέτες για την αγορά αξιογράφων.

 

€1,1 δις είναι τα κέρδη της Τράπεζας Κύπρου κατά την περίοδο 2008 – 2010 σύμφωνα με τις δηλώσεις του τότε διευθύνων σύμβουλου της Τράπεζας Κύπρου, Ανδρέας Ηλιάδη, σε συνέντευξη του στη StockWatch, τα οποία δεν ήταν αρκετά για να καλύψουν τις κεφαλαιακές ανάγκες του Συγκροτήματος αφού έχει απευθυνθεί στο Κράτος.

 

€800 εκ., €400 εκ για έκαστη τράπεζα, είναι το ύψος το δανείων προς τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων και τα βασικά διευθυντικά στελέχη, τις οικογένειες τους και συνδεδεμένες προς αυτούς εταιρείες των 2 μεγάλων κυπριακών τραπεζών στο τέλος του 2011. Επαναλαμβάνω ότι οι τράπεζες έχουν ζητήσει κρατική αρωγή πέραν του €1,8 δις, αλλά έχουν παραχωρήσει €800 εκ δάνεια στους ιδίους.

 

Σύμφωνα και πάλι με το δημοσίευμα της Καθημερινής της 9ης Οκτωβρίου 2012 «περίεργα δάνεια μεγάλων ποσών, εκατοντάδων εκατομμυρίων, έγιναν προς «Μονές και Μοναστήρια», με καθόλου ή μη ικανοποιητικές εγγυήσεις τα οποία και πάλι θεωρούνται επισφαλή», και ενδεχομένως να μην εισπραχθούν ποτέ.

 

€407 εκ είναι τα κέρδη των τριών κυπριακών εμπορικών τραπεζών μόνο το 2010, χρονιά στην οποία είχαν επαναγοραστεί ελληνικά ομόλογα από τις Κυπριακές Τράπεζες.

 

€100 εκ. είναι η αμοιβή του γραφείου που ανάλαβε να πωλήσει στην Τράπεζα Κύπρου το €1,8 δις ελληνικά ομόλογα από την Deutsche Bank. Η γερμανική τράπεζα, πέραν της έκπτωσης στην τιμή, πρόσφερε και προμήθεια 5% σε οποιοδήποτε γραφείο πετύχαινε την πώληση σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας Χαραυγή στις 27 Αυγούστου 2012.

 

€10 εκ είναι οι αμοιβές και τα μπόνους των διοικητικών συμβουλίων των δυο μεγάλων τραπεζών το 2010, για την κερδοφόρα επιλογή να αγοράσουν ομόλογα του ελληνικού δημοσίου

 

 

Έλα, πέστε μας αλήθεια… Μας κάνετε πλάκα…